جاب‌آفر جعلی کانادا را چطور تشخیص بدهیم

پیشنهاد کار جعلی معمولاً شبیه پیشنهاد کار جعلی نیست. سربرگ دارد، شماره تماس دارد، گاهی حتی یک مصاحبهٔ ویدیویی کوتاه هم برگزار می‌شود. تفاوت واقعی در اقتصاد ماجراست: کارفرمای واقعی برای استخدام شما هزینه می‌کند، کارفرمای جعلی از استخدام شما درآمد می‌سازد.

الگوی متداول کلاهبرداری

تقریباً همهٔ پرونده‌هایی که به دست ما می‌رسد یک ریتم مشترک دارند. آگهی در یک شبکهٔ اجتماعی یا کانال تلگرامی منتشر می‌شود، پاسخ سریع می‌آید، یک فرم ساده پر می‌شود و ظرف چند روز نامهٔ پذیرش صادر می‌شود. سپس نوبت پرداخت می‌رسد؛ با عنوان‌هایی مثل هزینهٔ صدور LMIA، ودیعهٔ ضمانت شغل، هزینهٔ رزرو موقعیت یا هزینهٔ ترجمهٔ فوری.

• استخدام بدون مصاحبهٔ فنی، یا مصاحبه‌ای که فقط دربارهٔ توان مالی شماست
• درخواست پول بابت LMIA — که قانوناً بر عهدهٔ کارفرماست و انتقالش به کارگر ممنوع
• پرداخت به حساب شخصی، صرافی یا رمزارز به‌جای حساب شرکتی
• فشار زمانی: «این موقعیت تا آخر هفته رزرو می‌ماند»
• نشانی ایمیل روی دامنهٔ رایگان به‌جای دامنهٔ شرکت
• قول قطعی ویزا یا اقامت دائم، که هیچ کارفرما و مشاوری اختیارش را ندارد

چرا کارفرمای واقعی این‌طور رفتار نمی‌کند

استخدام نیروی خارجی برای یک شرکت کانادایی پرهزینه و کند است. باید شغل را آگهی کند، مدتی منتظر بماند، مدارک بدهد و ماه‌ها صبر کند تا شما برسید. شرکتی که این هزینه را می‌پذیرد، پیش از هر چیز می‌خواهد مطمئن شود مهارت شما به کارش می‌آید؛ بنابراین مصاحبهٔ فنی می‌گیرد، نمونه‌کار می‌خواهد و مرجع کاری قبلی شما را چک می‌کند. پرونده‌ای که در آن هیچ‌کدام از این‌ها رخ نداده اما یک نامهٔ پذیرش زیبا صادر شده، از نظر اقتصادی بی‌معناست.

پیش از پرداخت، این چهار کار را انجام دهید

1. وجود شرکت را در سامانهٔ ثبت شرکت‌های فدرال یا استانی جست‌وجو کنید و نام حقوقی را با نام روی نامه بسنجید
2. شمارهٔ تماس را از وب‌گاه رسمی شرکت بردارید، نه از امضای ایمیل، و مستقل تماس بگیرید
3. نام امضاکننده را در شبکه‌های حرفه‌ای بررسی کنید؛ حساب تازه‌ساخته بدون سابقه، نشانهٔ روشنی است
4. اگر واسطه‌ای در میان است، شمارهٔ مجوز او را در مرجع رسمی همان کشور استعلام بگیرید

اگر پول پرداخت شده باشد

اول از هر چیز پرداخت‌های بعدی را متوقف کنید؛ الگوی رایج این است که پس از پرداخت اول، هزینه‌های تازه‌ای با عنوان‌های اداری اضافه می‌شود. همهٔ مکاتبات، رسیدها و اطلاعات حساب مقصد را نگه دارید و پرونده را به مراجع انتظامی داخل کشور و همچنین مرکز ملی مقابله با کلاهبرداری کانادا گزارش کنید. اگر انتقال از طریق بانک انجام شده، هرچه زودتر با بانک تماس بگیرید.

اگر مدارک هویتی‌تان را هم فرستاده‌اید — اسکن پاسپورت، شناسنامه یا کارت بانکی — فرض را بر سوءاستفادهٔ احتمالی بگذارید. گذرنامه را در صورت لزوم گزارش کنید و اگر پیشنهاد کار از شما خواسته بود حسابی باز کنید یا پولی را برای شخص دیگری جابه‌جا کنید، ماجرا احتمالاً از کلاهبرداری ساده فراتر رفته و باید به‌سرعت پیگیری حقوقی شود.

نکتهٔ مهم‌تر برای ادامهٔ مسیر: از مدارک جعلی در پرونده‌های بعدی استفاده نکنید. ارائهٔ سند نادرست به IRCC می‌تواند به ممنوعیت چندسالهٔ ورود منجر شود و این هزینه، بسیار سنگین‌تر از پولی است که از دست رفته.