PGWP یا ویزای کاری: تفاوت در کجاست

در گفت‌وگوی روزمره به هر دو می‌گویند «ویزای کاری کانادا»، اما این دو سند از نظر حقوقی و اقتصادی کاملاً متفاوت‌اند. اجازهٔ کار کارفرمامحور به یک شرکت مشخص گره خورده است؛ اجازهٔ کار پس از تحصیل یا PGWP باز است و شما می‌توانید با آن برای هر کارفرمایی در کانادا کار کنید.

اجازهٔ کار کارفرمامحور

این سند از دل یک جاب‌آفر بیرون می‌آید و معمولاً — نه همیشه — به LMIA نیاز دارد. نام کارفرما، عنوان شغل و گاهی محل کار روی خود مجوز درج می‌شود. اگر شغل را عوض کنید، باید درخواست تازه بدهید و تا صدور مجوز جدید، اجازهٔ کار برای کارفرمای تازه را ندارید. مزیتش سرعت ورود است؛ هزینه‌اش وابستگی.

اجازهٔ کار پس از تحصیل

PGWP پاداش تحصیل در یک مؤسسهٔ واجد شرایط کاناداست و به جاب‌آفر نیازی ندارد. مدت آن معمولاً با طول دورهٔ تحصیلی متناسب است و در زمان بازبینی این متن، سقف آن سه سال بود. این مجوز یک بار در عمر صادر می‌شود و قابل تمدید نیست، بنابراین نحوهٔ استفاده از آن تصمیم مهمی است.

• تحصیل در یک مؤسسهٔ دارای مجوز و در رشته‌ای که واجد شرایط PGWP باشد
• تکمیل دوره به‌صورت تمام‌وقت و دریافت گواهی فراغت
• ثبت درخواست در مهلت مشخص پس از اعلام نتیجهٔ نهایی
• داشتن وضعیت اقامتی معتبر در زمان درخواست

مقایسهٔ عملی

چرا این انتخاب مسیر اقامت دائم را عوض می‌کند

هر دو سند می‌توانند به اقامت دائم برسند، اما از دو در مختلف. دارندهٔ PGWP پس از یک سال کار مهارتی در کانادا معمولاً واجد شرایط Canadian Experience Class می‌شود، که سریع‌ترین مسیر فدرال است و تحصیل در کانادا هم به CRS امتیاز اضافه می‌کند. دارندهٔ اجازهٔ کار کارفرمامحور هم می‌تواند همین مسیر را برود، اما تا وقتی به کارفرما وابسته است، قدرت چانه‌زنی کمتری بر سر حقوق و شرایط دارد.

از سوی دیگر، مسیر تحصیلی گران‌تر و کندتر است: شهریهٔ بین‌المللی، اثبات تمکن مالی برای دورهٔ تحصیل و یک تا دو سال زمان پیش از آنکه اولین حقوق تمام‌وقت برسد. برای متقاضی سی‌وپنج ساله با ده سال سابقهٔ تخصصی، این هزینه معمولاً توجیه ندارد؛ برای متقاضی بیست‌وپنج ساله، اغلب دارد.

یک نکتهٔ عملی که زیاد نادیده گرفته می‌شود: PGWP را در همان ماه‌های اول برای هر شغلی مصرف نکنید. چون تمدید نمی‌شود و ساعت آن از روز صدور می‌گذرد، سابقهٔ کاری‌ای که در این دوره می‌سازید باید مهارتی و قابل‌احتساب باشد، وگرنه در پایان دوره امتیازی برای مسیر اقامت دائم در دست ندارید.