مهاجرت به استرالیا

ویزاهای استرالیا با شمارهٔ زیرمجموعه شناخته می‌شوند و همین عددها در عمل نقشهٔ راه‌اند. سه ویزای مهارتی هستهٔ مهاجرت این کشورند و تفاوتشان در یک چیز خلاصه می‌شود: چه کسی از شما حمایت می‌کند — هیچ‌کس، یک ایالت، یا یک کارفرما.

• ویزای 189: اقامت دائم بدون حامی، تنها بر پایهٔ امتیاز
• ویزای 190: اقامت دائم با نامزدی یک ایالت و تعهد سکونت در همان ایالت
• ویزای 491: اقامت موقت منطقه‌ای، با مسیر بعدی به سمت اقامت دائم
• ویزای 482: اسپانسری کارفرما، برای کسانی که امتیاز کافی ندارند
• مسیرهای تحصیلی 500 و 485، استعداد جهانی 858 و پرونده‌های خانوادگی

برخلاف بیشتر کشورها، در استرالیا ارزیابی مهارت پیش از پروندهٔ ویزا انجام می‌شود و هر رشته نهاد ارزیاب خودش را دارد. یعنی پیش از آنکه پولی بابت پرونده بدهید، می‌توانید بدانید که آیا شغل شما اصلاً در فهرست هست و آیا سابقه‌تان پذیرفته می‌شود.

پروندهٔ مهارتی استرالیا سه مرحلهٔ پشت‌سرهم دارد و پریدن از روی هرکدام هزینه‌زا است: ارزیابی مهارت، ثبت ابراز علاقه در SkillSelect، و سپس انتظار برای دعوت. امتیاز شما از سنجه‌هایی می‌آید که همگی عددی و از پیش اعلام‌شده‌اند، پس محاسبه‌شان کار دشواری نیست.

• سن: بیشترین امتیاز به بازهٔ میانی تعلق می‌گیرد و پس از سقف سنی، پرونده بسته می‌شود
• زبان انگلیسی: نمرهٔ بالاتر امتیاز بیشتری می‌آورد، و فاصلهٔ میان سطح خوب و عالی زیاد است
• سابقهٔ کاری: سال‌های داخل و خارج استرالیا وزن متفاوتی دارند
• تحصیلات: مقطع و محل تحصیل هر دو در امتیاز دیده می‌شوند
• امتیازهای افزوده: نامزدی ایالتی، حمایت خویشاوند، و مهارت زبانی همسر

برای متقاضی ایرانی، نهاد ارزیاب همان جایی است که پرونده‌ها بیشتر متوقف می‌شوند. مستندات باید شرح وظایف واقعی را نشان دهند، نه عنوان شغلی را؛ گواهی کارفرما، فیش حقوقی و سابقهٔ بیمه باید تاریخ‌های یکسان داشته باشند و هر شکاف زمانی توضیح داده شود.

بازار کار استرالیا در حوزه‌های سلامت، آموزش، مهندسی، ساختمان و فناوری اطلاعات پایدارتر از بقیه است و همین رشته‌ها بیشترین حضور را در فهرست‌های مهارتی دارند. از سوی دیگر، فاصلهٔ جغرافیایی یعنی هزینهٔ سفر و انتقال وسایل برای خانواده‌ها رقم قابل‌توجهی است.

• مشاغل دارای پروانه مانند پزشکی، پرستاری و حسابداری، ثبت‌نام صنفی جداگانه می‌خواهند
• حداقل دستمزد قانونی بالاست، اما هزینهٔ مسکن در سیدنی و ملبورن آن را می‌بلعد
• مناطق منطقه‌ای هم ارزان‌ترند و هم برای مسیر 491 امتیاز بیشتری می‌دهند
• پوشش درمانی عمومی به وضعیت ویزا گره خورده و دارندگان ویزای موقت باید بیمهٔ خصوصی بگیرند
• سامانهٔ بازنشستگی اجباری است و سهم کارفرما جدا از حقوق محاسبه می‌شود

اگر مسیر منطقه‌ای را انتخاب می‌کنید، پیش از تصمیم دربارهٔ ایالت، آگهی‌های شغلی همان منطقه را در رشتهٔ خودتان بخوانید. تفاوت میان یک منطقهٔ با بازار کار فعال و منطقه‌ای که تنها امتیاز بیشتری می‌دهد، در سال‌های بعدی پرونده خودش را نشان می‌دهد.

استرالیا هنوز روی کارایران باز نشده است. شرکتی برای این کشور احرازهویت نکرده‌ایم و صفحات این بخش فقط معرفی مسیرها هستند، نه فهرست خدمات. اگر درخواستتان را ثبت کنید، بدون هزینه در نوبت می‌ماند تا روزی که این مسیر فعال شود.

• ارزیابی مهارت و آزمون زبان را می‌توانید از همین حالا و مستقل از هر شرکتی شروع کنید
• محاسبهٔ امتیاز خودتان رایگان است و پیش از هر پرداختی باید انجام شود
• ثبت ابراز علاقه تضمین دعوت نیست و ماندن طولانی در صف، حالت عادی این سامانه است
• هر مشاوری که «دعوت‌نامهٔ تضمینی» وعده دهد، چیزی می‌فروشد که در اختیارش نیست

پرهزینه‌ترین اشتباه در این کشور، شروع پرونده پیش از ارزیابی مهارت است. اگر شغل شما در فهرست همان دوره نباشد یا نهاد ارزیاب سابقه‌تان را نپذیرد، همهٔ هزینه‌های بعدی بی‌اثر می‌شوند. ترتیب درست همیشه از ارزیابی شروع می‌شود، نه از انتخاب ایالت.

استرالیا از گران‌ترین مقصدها از نظر هزینه‌های دولتی است و این هزینه‌ها برای هر عضو خانواده جداگانه حساب می‌شوند. به همین دلیل بودجهٔ یک خانوادهٔ چهارنفره چند برابر یک متقاضی مجرد درمی‌آید، حتی اگر مسیرشان یکی باشد.

• هزینهٔ ارزیابی مهارت، جدا از هزینهٔ پروندهٔ ویزا و پیش از آن
• آزمون زبان، که معمولاً بیش از یک بار تکرار می‌شود تا نمرهٔ هدف به دست آید
• حق بررسی پروندهٔ ویزا برای متقاضی اصلی و هر یک از همراهان
• معاینهٔ پزشکی، گواهی عدم سوءپیشینه و ترجمهٔ رسمی مدارک
• بلیت، حمل اثاثیه و هزینهٔ ماه‌های نخست تا نخستین حقوق